تو از اول سلامت پاسخ بدرود باخود داشت
اگرچه سحر صوت ات جذبۀ داوود باخود داشت
بهشتت سبزتر از وعدۀ شداد بود اما
- برایم برگ برگش دوزخ نمرود باخود داشت
ببخشایم اگر بستم دگر پلک تماشا را
که رقص شعله ات در پیچ و تابش دود باخود داشت
«سیاوش»وار بیرون آمدم از امتحان گرچه
- دل «سودابه»سانَت هرچه آتش بود با خود داشت
مرا با برکه ام بگذار دریا ارمغان تو
بگو جوی حقیری آرزوی رود باخود داشت
محمدعلی بهمنی
برچسبها: محمدعلی بهمنی
تاريخ : شنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۲ | 8:31 | نویسنده : 🧡مُحَمّد❤️🪁🌳🕊 |

